Zuid-Bohemen

Zuid-Bohemen behoort dankzij haar geografische ligging en natuurlijke omstandigheden tot die omgevingen, waar sinds mensenheugenis de eerste nederzettingen werden aangetroffen. In een oorspronkelijk landbouwgebied met traditionele visserij en bosbouw, werd aan het begin van de 20e eeuw industriële productie opgezet. De attractiviteit van natuur en culturele en historische rijkdom in dit gewest heeft geresulteerd in een toeristische ontwikkeling. De geografische liggen ten opzichte van de aangrenzende landen, heeft in de afgelopen jaren het belang aangetoond van mogelijke collaboratie met buurlanden uit de Europese Unie.

Zuid-Bohemen is een geografisch afgesloten geheel, waarbij de kern gevormd wordt door de zuidboheemse valei met de Českobudějovice en de Třeboň bekkens. Aan de zuidwest kant omgeven door Šumava, verder de uitlopers Brd, Centraal-Tsjechische graniet heuvelland, Tsjechisch-moravisch heuvelland en de Nové Hrady heuvels.

De natuurlijke omgeving met een hoge concentratie aan bossen, open waters en culturele monumenten (bijna 6000 objecten) zijn een ideale aangelegenheid voor recreatieve bezoekers uit de rest van het land en in zekere mate de talrijke toeristen uit het buitenland. In de zomer periode voornamelijk de gebieden rond Lipno, Orlík, de zuidboheemse vismeren, en Šumava wouden.

 

Stedelijke monumentale reservaten zijn het historische centrum van de stad České Budějovice, Český Krumlov (op de UNESCO lijst van cultureel erfgoed), Jindřichův Hradec, Třeboň, Slavonice, Prachatice en Tábor. Daarnaast is in het gewest een groot aantal historische monumenten, zoals het slot Hluboké nad Vltavou, Českém Krumlově, Blatné, Červené Lhotě, kasteel Zvíkov en Orlík. Onderscheidend is ook de zogenaamde volksarchitectuur, voornamelijk de "Boeren Barok". Onder één van de aller bekendste monumenten van deze aard is valt het dorpje Holašovice (gemeente České Budějovice), in het jaar 1998 opgenomen in de lijst van beschermde monumenten van UNESCO.